S jak …

"Rumieńce lata pobladły,
Liść złoty z wiatrem mknie.
I klonom ręce opadły,
i mnie..."

To rzecz jasna przecudna Pawlikowska – Jasnorzewska i jej „Liście” …

I mnie też … opadły dziś ręce, i smutek mnie dopadł … I nie zamierzam z tego powodu tragedii robić. dsc03296

Ten smutkiem ociekający, piękny, listopadowy wieczór swą melancholię podkarmię.

Gdy inni swój smutek lub radość wlewają w szklaneczki z promilami (co kto lubi), wirują na parkiecie i zaśmiewają się do łez … gdzieś może … ja przytulę Smutną Panią co mnie nawiedziła. Wypijemy ciepłą herbatkę albo czegoś ciut mocniejszego łyczek albo dwa, pogasimy światła i posłuchamy Vivaldiego, i Bacha w RMF Classic gdzie muzyka prosto „Spod igły” (szczerze polecam). Weźmiemy długą kąpiel później i nacieszymy się … Nacieszyć się smutkiem … Ot sztuka  dla tych co w mroku nigdy nie byli. Dla mnie … proza życia , a raczej poezja.

Reklamy

Autor: wmroku

Człowiekiem jestem ... a to już coś. Dla jednych dużo, dla drugich mało. Piszę ... z potrzeby. Pstrykam ... dla przyjemności. Zdjęcia, wpisy mojego autorstwa. Zatem uszanuj to Drogi Wizytatorze strony. ENDŻOJ

3 thoughts on “S jak …”

    1. Czasem mimo wszystko dobrze się zanurzyć. Smutek to część życia. Dobrze więc wejść do tego basenu, zanurkować, otworzyć oczu i zobaczyć, że nie jest tak źle jakby się wydawało stojąc na brzegu i żyjąc wyobrażeniami i strachem. Dzięki za komentarz. 🙂

      Polubione przez 1 osoba

Skomentuj

Wprowadź swoje dane lub kliknij jedną z tych ikon, aby się zalogować:

Logo WordPress.com

Komentujesz korzystając z konta WordPress.com. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie z Twittera

Komentujesz korzystając z konta Twitter. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Facebooku

Komentujesz korzystając z konta Facebook. Wyloguj / Zmień )

Zdjęcie na Google+

Komentujesz korzystając z konta Google+. Wyloguj / Zmień )

Connecting to %s